SOPOCKIE MOLO

Molo to jeden z najpopularniejszych polskich obiektów rekreacyjno-imprezowych, wizytówka kurortu. Składa się 2 części: drewnianej i lądowej.
Część drewniana (czyli spacerowa) obejmuje, oprócz głównego pomostu (511,5 m z czego 458 m wchodziw głąb Zatoki Gdańskiej), pokłady dolne oraz pokład boczny, które umożliwają przybijanie statków pasażerskich oraz jachtów. Stężenie jodu w miejscach najdalej wysuniętych w morze jest dwukrotnie większe niż na lądzie.
Część lądowa (Skwer Kuracyjny) to plac o po. 20 tys. mkw., na którym znajdują się przepiękna zabytkowa fontanna, latarnia morska z punktem widokowym, muszla koncertowa, punkty gastronomiczne oraz dużo zieleni. Na placu mogą być organizowane imprezy masowe dla maks. 15 tys. osób, a w okresie zimowym funkcjonuje tu sztuczne lodowisko. Przez cały rok na Molo działają Kawiarnia Bursztynowa oraz Restauracja Fregata.


W sezonie 2009 wstęp na część drewnianą jest płatny od 25 kwietnia do 27 września. Skwer Kuracyjny jest otwarty dla turystów i mieszkańców Trójmiasta przez cały rok. Wyjątek stanowią imprezy masowe, kiedy bramki muszą być przesunięte przed Skwer Kuracyjny. Szczegóły będą podawane na stronach informacyjnych poszczególnych imprez.

źródło: www.trojmiasto.pl

ULICA BOHATERÓW MONTE CASINO

Ulica Bohaterów Monte Casino, familiarnie – a przy tym powszechnie zwana jest Monciakiem. Od początku istnienia kąpieliska, a potem miasta, stanowi reprezentacyjną promenadę Sopotu. Spacerując Monciakiem warto unieść głowę nad witryny sklepów i parasoli kawiarnianych ogródków, by przyjrzeć się kalejdoskopowi najrozmaitszego kształtem wieżyczek, wykuszów, lukarn i szczytów, tworzących niepowtarzalne kompozycje.
Mniej więcej w dwóch trzecich długości ulicy, po lewej stronie, wznosi się ukończony w 2003 roku niezwykły budynek nazwany Krzywym lub Pijanym Domem.
Na rozległym pl. Zdrojowym (ul. Bohaterów Monte Cassino), u wylotu ulicy wznosi się okazała fontanna „Jaś Rybak”, oddana do użytku w ramach obchodów 100-lecia nadania Sopotowi praw miejskich.

DWOREK SIERAKOWSKICH

Dworek Sierakowskich od 1974 r. jest siedzibą Towarzystwa Przyjaciół Sopotu. Znajduje się tu kawiarnia i galeria, organizowane są wystawy, wieczory muzyczne i poetyckie, spotkania autorskie itp.

Na parterze zachowały się zabytkowe detale: kaflowe piece z końca XVIII w., kilkoro zdobnych drzwi dwuskrzydłowych, liczne okucia metalowe, stiukowe fasady, rozeta i malowidła na suficie.

OPERA LEŚNA

Opera Leśna to położony w leśnej dolinie amfiteatr, którego historia sięga początku naszego stulecia, 1909 roku.

Paul Walther - Schaffer, Kapelmistrz teatru miejskiego w Gdańsku przy Targu Węglowym, podczas jednego ze spacerów po leśnych wzgórzach otaczających Sopot, natrafił kilkaset metrów od Doliny Prądki na rozległą polanę, otoczoną stromymi wzgórzami porośniętymi starymi drzewami. Po wielu poszukiwaniach odnalazł wreszcie miejsce, które było idealne do realizacji jego upragnionego pomysłu - utworzenia sceny na wolnym powietrzu i poza pięknym krajobrazem charakteryzowało się także doskonałą akustyką. Do swojego pomysłu udało mu się przekonać burmistrza Sopotu - Maxa Woldmanna, któremu po kilku dniach pokazał „swoje odkrycie”. To właśnie dzięki jego uporowi uzyskano zgodę na budowę nowego teatru, którą rozpoczęto w 1909 roku. Scenę zaprojektował P. Walther - Schaffer, a wykonanie jej powierzono Paulowi Püchmüllerowi (ówczesnemu miejskiemu mistrzowi budowlanemu), który w 1904 roku wsławił się wykonaniem Łazienek Południowych. Po czterech miesiącach Opera Leśna była gotowa na przyjęcie pierwszych widzów.

11 sierpnia 1909 roku odbyło się uroczyste otwarcie Opery Leśnej. Pierwsze przedstawienie, „Obóz nocny w Grenadzie” Conradina Kreutzera, odbyło się tego samego dnia o godzinie 7 wieczorem. Orkiestrą dyrygował wówczas gdańszczanin Emil Schwarz, a nad całością czuwał inicjator i współtwórca nowego obiektu P.Walher-Schaffer.

Okres międzywojenny
W 1921 roku o Operze Leśnej zaczęło znowu być głośno. Tego roku przypadały bowiem dwie rocznice: 150. rocznica urodzin Ludwika van Beethovena i 10. rocznica poświęcenia obiektu, które zostały uświetnione wystawieniem „Fidelia”. Przełomowym rokiem w historii Opery Leśnej okazał się rok 1922, kiedy to komisja gier leśnych postanowiła wystawić operę „Zygfryd” Ryszarda Wagnera, a kierownictwo artystyczne przedsięwzięciem powierzyła kapelmistrzowi Schreiberowi. Wysoki poziom artystyczny przedstawienia wzbudził entuzjastyczne recenzje niemieckich krytyków, czego następstwem była decyzja o corocznym urządzaniu festiwali wagnerowskich. Kolejna premiera (opera „Walkiria” Ryszarda Wagnera) odbyła się w roku 1924. Możliwość sprowadzenia do Sopotu doskonałych śpiewaków wagnerowskich, przekształciła Operę Leśną w obiekt o znaczeniu artystycznym znacznie wykraczającym poza granice Wolnego Miasta Gdańska.

Zmodernizowanie Opery Leśnej i ustalenie na stałe wystawianego repertuaru (od roku 1922 poza „Nizinami Auguna” D'Alberta i „Fidelio” L. van Beethovena wystawiano tylko i wyłącznie opery R. Wagnera) rozsławiło Operę Leśną na całą Europę. Zyskała ona miano „drugiego Bayeruth”. Na leśnej scenie opery występowali tylko najlepsi i najsławniejsi śpiewacy, tj. Swen Nilson, Erna Schluter i światowej sławy dyrygenci: Karl Tutein, Roger Heger, Franz von Hoesslin. Szczególna sławą cieszył się chór Opery Leśnej pod dyrekcją Stange, a później Żelaznego. Był to amatorski zespół przez cały rok przygotowujący się tylko do festiwalu wagnerowskiego, a liczący w niektórych latach nawet ponad 500 śpiewaków.

KRZYWY DOMEK

Krzywy Domek w Sopocie powstał w 2003 roku. Zlokalizowany jest na ulicy Bohaterów Monte Cassino, głównym deptaku Sopotu To popularne miejsce, to przede wszystkim miejsce spotkań trójmiejskiej bohemy, ludzi szukających zabawy i radosnej inności. Znajduje się tu wiele nastrojowych kawiarenek, zakładów gastronomicznych, sklepów i miejsc rozrywki.
Inspiracją dla projektantów budynku były bajkowe rysunki Pera Dahlberga oraz Jana Marcina Szancera, a także projektów Gaudiego.
Najdziwniejszy budynek dzieli się na dwie części. Wejście od ul. Bohaterów Monte Cassino prowadzi do pubów, restauracji i kawiarni. Druga część - patio to miejsce wystaw, wydarzeń artystycznych. Znajdują się tam również sklepy, gabinety kosmetyczne. W budynku swoją siedzibę ma Radio RMF FM.
Elewacja zewnętrzna obiektu w pełni odpowiada stylistyce Monciaka. Budynek poziomami nawiązuje do gzymsów i poziomów sąsiadujących kamieniczek.

Niespotykany kształt budynku był powodem głosów protestu, które słychać było, gdy w 2003 roku budowlę stawiano. Część mieszkańców zarzucała miastu, iż pozwala na niszczenie charakteru sopockiej architektury, godząc się na ustawienie ekscentrycznego budynku wśród secesyjnych kamienic. Dziś jednak mało kto o protestach tych pamięta, a budynek nie tylko wtopił się w zabudowę okalającą słynny Monciak, ale i stał się jedną z największych turystycznych atrakcji kurortu.
Krzywy Domek w Sopocie został uznany najdziwniejszym budynkiem na świecie. Niemal o każdej porze roku każdy turysta zwiedzający to miasto uwiecznia go na zdjęciach.

PRZYSTAŃ RYBACKA

Przystań znajduje się w południowej części plaży, przy ujściu Potoku Karlikowskiego.

Przed wojną w Sopocie było 50 łodzi, w chwili obecnej jest ich już tylko 7 i pracują na nich rybacy, którzy wykonują ten zawód od wielu pokoleń.
Niewątpliwie warto zobaczyć to miejsce. Odwiedzając to miejsce rano, można przyjrzeć się pracy  sopockich rybaków wracających z morza z sieciami pełnymi ryb.  Obserwowanie wyciąganych kutrów  tradycyjnych łodzi kaszubskich tzw "pomeranek" na brzeg i rozwieszanie sieci jest niezmiernie ciekawym zjawiskiem.

Rybacy są tu od XIII wieku. Na istnienie rybołówstwa w granicach dzisiejszego Sopotu wskazują pierwsze wzmianki z XIII wieku. O tym, że Sopot był osadą rybacką świadczą również odkrycia archeologiczne w grodzisku wczesnośredniowiecznym położonym na północ od miasta. W XVIII w.  osada rybacka znajdowała się u wylotu dzisiejszej ul. Monte Cassino. Z Górnym Sopotem łączyła ją wąska ścieżka, przecinająca podmokłe łąki. W 1734 r. rybackie chaty i okazałe rezydencje w górnej części miasta zostały spalone. W latach trzydziestych XVIII w. postanowiono, że rybaków trzeba przenieść w stronę ulicy Ogrodowej i Parkowej. Po 1914 r. sopoccy rybacy zostali zepchnięci do ujścia Karlikowskiego Potoku. Przystań w Sopocie jest od lat niekwestionowaną atrakcją turystyczną.

Świeżej ryby zawsze można skosztować w sąsiednim Barze "Przystań"

STOK NARCIARSKI

Fani zimowego szaleństwa mają do dyspozycji w Sopocie stok z wyciągiem orczykowym - o łącznej długości 286m (różnica wysokości wynosi 39m). Wyciąg narciarski czynny jest codziennie w godzinach 9:00 - 22:00 - czasami dłużej. Nie zapomniano także o snowboardzistach, dla nich przygotowano snow-park. Warto przed zaplanowaniem odwiedzenia obiektu skontaktować się z telefonicznie i dowiedzieć się jakie aktualnie panują warunki na stoku. Również na stronie internetowej (http://www.lysa-gora.com.pl/) podawane są informację o stanie wyciągu.

Stok przygotowany jest ratrakiem, sztucznie naśnieżany i oświetlony. Na miejscu prowadzona jest także szkółka narciarska i wypożyczalnia sprzętu zimowego.

Ze szczytu Łysej Góry (110m. n.p.m ) widać Zatokę Gdańską, jest to więc jedyny stok w Polsce z widokiem na morze. Łysa Góra jest otoczona lasami Trójmiejskiego Parku Krajobrazowego, w bliskim otoczeniu znajdują się także trasy do uprawiania narciarstwa biegowego oraz tor saneczkowy. U podnóża stoku chwilę odpoczynku i "coś gorącego" zapewnia restauracja "Sabat". W pobliżu stoku znajduję się ok. 50 miejsc parkingowych.

źródło: www.narty.rekreacja.pl